| 1. ออกไปดูนกเวลาเช้าตรู่ก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น
เพราะนกส่วนใหญ่ชอบออกหากินในเวลาเช้าตรู่ และจะหา กินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงเวลาประมาณ
10.00 น. เป็นต้นไป นกจะออกหากินน้อยลงและเริ่มพักผ่อน พอ เวลาประมาณ
14.00 น. เป็นต้นไป นกจึงเริ่มออกหากินใหม่และจะหากินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงเวลาพลบค่ำ
ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่นกกลางคืนเริ่มออกหากิน
2. พยายามหยุดทุก ๆ 5 นาที เพื่อสำรวจดูนกรอบ ๆ ตัว รวมทั้งพยายามฟังเสียงร้องของนกด้วย
เพื่อจะได้ ทราบว่าในบริเวณรอบ ๆ ตัวเราในระยะที่เรามองเห็นด้วยตาเปล่า
มีนกกี่ตัว กี่ชนิด อะไรบ้าง
3. พยายามมองหานกตั้งแต่บนพื้นดิน ในกอหญ้า พุ่มไม้ ไม้ยืนต้น ตั้งแต่ระดับโคนต้นไม้ขึ้นไปเรื่อย
ๆ จนถึง ระดับยอดไม้ และในเรือนยอดทุก ๆ ระดับ รวมทั้งในท้องฟ้าด้วย
4. พยายามส่งเสียงให้น้อยที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเสียงพูด ไอ จาม กระแอม
หรือเสียงที่เกิดจากการเหยียบใบไม้แห้ง เพราะนกจะหนีไปเสียก่อนที่จะได้เห็นตัว
5. เมื่อเห็นนกด้วยตาเปล่า ไม่ว่านกนั้นจะอยู่ไกลเพียงใด ควรรีบส่องกล้องสองตาดูทันที
เพราะถ้าหากรอให้ เข้าไปใกล้มากกว่านี้ นกอาจจะหนีไปเสียก่อน ถ้าหากนกยังไม่หนีไปไหน
ก็ควรเดินเข้าไปใกล้ ๆ นกให้มากขึ้น เราจะได้เห็นนกได้ชัดเจนขึ้น
6. เมื่อเห็นนกไม่ควรแย่งกันดู แต่ควรส่องกล้องสองตาดูนกในตำแหน่งที่แต่ละคนยืน
หรือนั่งอยู่ แต่ถ้าไม่เห็น จริง ๆ จึงค่อยเปลี่ยนตำแหน่ง แต่จะต้องเคลื่อนที่อย่างช้า
ๆ การยื่นแขนหรือมือออกไปชี้นกให้คนในกลุ่มดู ควรยกขึ้นช้า ๆ ให้แนบชิดกับลำตัว
และชี้ให้คนอื่นดู หรือพูดให้เบาที่สุด
7. เมื่อเห็นนกควรจดจำรายละเอียดของนกตัวนั้นให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้
ว่ามีสีสันและลวดลายเช่นใด หากจำรายละเอียดได้มากจะช่วยในการจำแนกชนิดของนกได้ง่าย
นอกจากนี้ควรจะต้องจดจำพฤติกรรมต่าง ๆ ของนกด้วย
8. การหานกในธรรมชาติเป็นเรื่องที่จะต้องใช้การฝึกฝน เพื่อให้เกิดความชำนาญ
ควรเริ่มจากการหานกที่อยู่ รอบ ๆ บ้าน แล้วจึงไปดูในสวนสาธารณะ ตามชานเมือง
ทุ่งนา แล้วค่อยเข้าไปดูนกตามป่าเขาลำเนาไพร และตามชายทะเล
|